در صفحهء اول منتخبى از قصيدهء « سبحان خالقى كه صفاتش ز كبريا » آمده است . قصايد و غزليات بحسب قوافى مرتب است و در متن و حاشيه نوشته شده است . كاتب محتاط و دقيق بوده است و نسخه را در كمال درستى و پاكيزگى نوشته است ، بدين جهت اين منتخب بسيار قابل اهميت است و مورد استفادهء ما قرار گرفته است و مجموعا 10 غزل در اين منتخب يافت شد كه در ساير نسخ نبود « 1 » و از آن جمله است : اى دريغا كان‌همه پندار دانايى نماند « 2 » ساختم با درد چندانى كه درمان يافتم دوش بر درگاه عزّت كوس سلطانى زدم وقت صبح آن بنازپرورده اى شكر با لب تو شيرين نه نقد قدم از مخزن اسرار برآمد چون گنج عيان شد سه بيت زير نيز در اين نسخه يافت شد كه چون در متن ديوان حاضر نيامده است در اينجا مىآوريم : تا كى بفرق پويم جمله تويى چه گويم * چون با منى چه جويم اكنون نيازمندم در غمت هر روز صد جان بايدم * تا تو هر ساعت بجان مىآريم مىگشايى چون شكر هر لحظه لب * آب‌گرم اندر دهان مىآريم

--> ( 1 ) - در تذكرهء بتخانه كتابخانهء مجلس كه شرح آن خواهد آمد سه غزل از غزليات نامبرده در بالا يافت مىشود ولى مغلوط است . ( 2 ) - افسوس كه از غزلى بدين خوبى بيش از سه بيت باقى نمانده است .